- Details
Nú ætla ég að byrja að kynna stóðhestanna okkar, en þeir koma reyndar allir fram undir ræktun/stóðhestar annarstaðar á heimasíðunni. Við ætlum að byrja á Ljóna frá Ketilsstöðum, en hann er 7 vetra,rauðskjóttur með 8,39 í aðaleinkunn. Hann er undan Ljónslöpp frá Ketilsstöðum en hún er með 8,28 í aðaleinkunn, þ.a 8,5 fyrir tölt og skeið og 9,0 fyrir brokk. Síðastliðið haust hlaut hún heiðursverðlaun fyrir afkvæmi. Ljónslöpp er undan Snekkju frá Ketilsstöðum, sem einnig var með 1. verðlaun og Snekkja var undan Rauðku en hún var með 1. verðlaun fyrir afkvæmi. Rauðka var undan Ljónslöpp 1817, fædd 1939. Ekki finnst neinn kynbótadómur á henni, en hún vann gæðingakeppnina á tveimur fjórðungsmótum fyrir austan og var annálaður gæðingur þess tíma. Til gamans má geta að ættir allra Ketilsstaðahrossa má reka til þessarar hryssu.
Faðir Ljóna er Álfasteinn frá Selfossi, hann er með 8,54 í aðaleinunn, eins og staðan er í dag vantar Álfasteinn bara eitt afkvæmi til að fara í fyrstu verðlaun fyrir afkvæmi, aðeins níu vetra gamall. Hann er með 126 stig í kynbótamati og allar líkur eru á því að hann myndi vera efstur fyrir afkvæmi á landsmótinu ef hann væri staddur hér á landi. Álfasteinn er undan Álfadísi frá Selfossi og Keili frá Miðsitju, en það eru líklega ættir sem flestir þekkja og ætti ekki að þurfa að rekja neitt frekar.
Ljóni er með 8, 44 fyrir byggingu, þar af 9,0 fyrir fótagerð og 9,5 fyrir hófa og geri aðrir betur, þvílíkur undirvagn, grínlaust hafa örugglega aðrir gert betur, en þetta er allavega sérstakt. Veikasti þátturinn íbygginguni er réttleikinn 6,5 en Bergur segir að það sé nauðsynlegt til að hann grípi ekki á sig ( : Enda hefur hann aldrei gripið á sig 7,9,13.
Ljóni er stór og fallegur hestur, frekar sterkvaxinn, jafnvígur alhliðahestur. Hann er mjög skrefstór með háar og mjúkar hreyfingar, geðslagið er hreint og viljinn góður.
Sköpulag: 7,5 8,5 8,0 8,5 9,0 6,5 9,5 8,0. 8,44
Hæfileika: 8,5 8,5 8,0 8,0 8,5 8,5 8,0 8,5 7,5 8,35 Samtals: 8,39
122 stig i kynbótamat.
 |
 |
 |
 |
| Myndir: Gangmyllan |
- Details
Kveðja til Jóns Bergssonar á Ketilsstöðum. Fæddur: 25. júní 1933 - Dáinn: 23. júlí 2008.
Hestamannafélagið Freyfaxi var stofnað árið 1952. Einn af
stofnfélögum þess var Jón Bergsson á Ketilsstöðum á Völlum. Jón tók
virkan þátt í starfi félagsins frá byrjun. Hann var formaður þessi í
nokkur ár, sat í stjórn um árabil og var margoft fulltrúi þess á
ársþingum Landssambands hestamannafélaga. Hann var einnig í stjórn LH
um nokkurt skeið. En þótt Jón tæki drjúgan þátt í félagsstarfinu og
ræktaði þar með skyldur sínar við samfélagið, þá var það fyrst og
síðast áhugi hans á hrossarækt sem dreif hann áfram.
Frá upphafi var það á stefnuskrá Freyfaxa að gangast fyrir kynbótum
hrossa. Þar var Jón í lykilhhlutverki. Hann var í áratugi leiðtogi og
ímynd hrossaræktar á Fljótsdalshéraði og Austurlandi, og mun verða
lengi enn. Hrossaræktin var hugsjón sem hann kvikaði aldrei frá.
Frumkvöðull á landsvísu
„Ef ég einhverntíma dey,“ var setning sem Jón á Ketilssstöðum hafði á
takteinum. Hún lýsir manninum; kímnigáfu hans og afstöðu til lífsins.
Æðruleysi! Hann átti von á fimm folöldum þegar hann lést. Áralöng
veikindi og lömun slógu hann ekki út af laginu. „Hvað ætlar þú að leiða
margar í sumar?“ var spurning sem hann kastaði gjarnan á félaga sem
heimsóttu hann á hjúkrunarheimilið, þar sem hann dvaldi síðustu
æviárin. „Ég ætla að leiða fimm,“ sagði hann svo um hæl, þótt flest
benti til að honum myndi ekki endast aldur til að sjá folöldin fæðast.
Jón markaði djúp spor hvað varðar hrossarækt og hestamennsku, ekki bara
á Austurlandi, heldur á landsvísu. Hann var frumkvöðull.
Hann var með þeim fyrstu til að hefja sérhæfðan hrossabúskap hér á
landi. Hann var þó ekki einn á þeim tímapunkti, því sonur hans Bergur
Jónsson var þá kominn til skjalanna, dugnaðarforkur til allra verka og
með bestu reiðmönnum landsins. Það þótti ekki árennilegt á þeim tíma að
setja allt sitt traust á „merarnar“. Það var engin meðgjöf í þeim
búskap, hvorki beingreiðslur né trygg sala á afurðum. Það var heldur
ekki eins og Ketilsstaðir væru í miðri hringiðu hestamennskunnar,
langan veg frá því svæði þar sem hrossasölu er helst von. En þeir
feðgar héldu sínu striki. Jón efaðist aldrei um þau verðmæti sem felast
í íslenska hestinum og að hrossabúskapur gat vel orðið alvörubúgrein.
Það er engin spurning að einurð og trúfesta Jóns á Ketilsstöðum við
hugsjón sína hefur haft mikla þýðingu fyrir hestamennsku og hrossarækt á Austurlandi.